مدل زیمرمن (1986)

زیمرمن 1986 خودتنظیمی را شامل چهار مرحله­ی متقابل می­داند که عبارت است از:

1- خود ارزیابی و نظارت: زمانی اتفاق می­افتد که دانش­آموزان درباره اثربخشی خود داوری می­کنند و اغلب پیامدها و عملکردها را مشاهده و ثبت می­کنند. همان طور که دانش­آموزان شروع به مطالعه­ی یک موضوع ناآشنا می­کنند یک احساس مبهم از اثربخشی رویکردهای­شان دارند.

حفظ ثبت عملکرد می­تواند تا حد زیادی خود ارزیابی یادگیرنده را بهبود بخشد. معلم برای نگهداری این یادداشت­ها به او رهنمود می­دهد بعد از چند هفته، دانش­آموز به یادداشت­هایش رجوع می­کند و عملکرد ضعیف خود را در آزمون دنبال می­کند تاادراک خود را از دشوار بودن خواندن کاهش دهد.

2- انتخاب هدف و برنامه­ریزی: زمانی اتفاق می­افتد که دانش­آموزان، هدفی را انتخاب می­کنند و برنامه­ریزی می­کنند. چگونه به هدف دست می­یابند. تکلیف یادگیری مجموعه اهداف یادگیری و راهبردهای رسیدن به اهداف را تجزیه و تحلیل می­کنند.

این مرحله شامل تجزیه و تحلیل یادگیری، انتخاب اهداف و برنامه­ریزی یا استخراج راهبردهای یادگیری است. دانش­آموزان معمولاً در یادگیری یک مطلب ناآشنا، توانایی کمی در خرد کردن تکلیف به مؤلفه­ها و تعیین اهداف برای خودشان یا توسعه راهبردهای یادگیری اثربخش نشان می­دهند. معلمان می­توانند مجموعه اهداف مؤثر، و انتخاب راهبردهای درست را به دانش­آموزان آموزش دهند.

3- اجرا و نظارت راهبردها: زمانی اتفاق می­افتد که دانش­آموزان سعی می­کنند یک راهبرد را در بافت­های ساختارمند اجرا کرده و هم چنین بر دقیق بودن اجرا نظارت کنند. این مرحله شامل انتخاب راهبردهای اجرایی دانش­آموزان است که بستگی به راهبردهایی که قبلا استفاده کرده­اند و هم چنین باز خورد از همسالان یا معلم و خود نظارتی دارد.

4- نظارت بر پیامدها: زمانی اتفاق می­افتد که دانش­آموزان توجه خود را به رابطه بین پیامدهای یادگیری و راهبردهای به کار گرفته شده متمرکز می­کنند. این مرحله شامل گسترش نظارت یادگیرنده درباره نتایج عملکرد در ارتباط با تغییرات راهبردی برای تعیین اثربخشی است.

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی رابطه راهبردهای یادگیری خودتنظیمی وباورهای انگیزشی با پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان سوم متوسطه ناحیه 2 شهر بندرعباس در سال تحصیلی 92-91