قانونگذاري

از جمله مصوبه‌هاي مجلس پيرامون تأمين زنان و كودكان بي‌سرپرست ماده واحده‌اي است كه در آن دولت مكلف است نسبت به تضمين بيمه و رفاه زنان و كودكان بي‌سرپرست موضوع چهارم اصل بيست و يكم قانون اساسي اقدام و حداكثر ظرف سه ماه لايحه آن را براي تصويب به مجلس تقديم كند. در تبصره آمده است كه دولت بايد حتي‌الامكان در لايحه جهت خودكفا نمودن، بيمه‌شدگان را مورد توجه خاص قرار دهد. اين قانون در تاريخ 1/8/1362 توسط مجلس شوراي اسلامي تصويب و به تاييد شوراي نگهبان رسيده است.

از ديـگر مصوبـه‌هـاي مجـلس مي‌تـوان به قـانون تأميـن زنـان و كودكـان بـي‌سـرپـرسـت مصوب 24/8/1371 اشاره كرد كه زنان بيوه، زنان پير و سالخورده، زنان و دختران بي‌سرپرست و كودكان بي‌سرپرست مشمول اين قانون شده‌اند و در آن زنان و كودكان بي‌سرپرستي كه تحت پوشش قوانين حمايتي ديگري نيستند از حمايت‌هاي مقرر در اين قانون بهره‌مند مي‌شوند. حمايت‌هاي موضوع اين قانون شامل موارد زير مي‌باشند:

حمايت‌هاي مالي و تهيه امكانات خودكفايي يا مقرري نقدي و غيرنقدي مستمر

حمايت‌هاي فرهنگي اجتماعي از جمله ارائه خدمات آموزشي (تحصيلي)، تربيتي،كاريابي، آموزش حرفه و فن جهت اشتغال، خدمات مشاوره‌اي و مددكاري و نگهداري زنان سالمند بي‌سرپرست و كودكان بي‌سرپرست در واحدهاي بهزيستي يا واگذاري سرپرستي آنان به افراد واجد شرايط.

آيين‌نامه اجرايي قانون تأمين زنان و كودكان بي‌سرپرست در تاريخ 11/5/1374 به تصويب رسيد كه مشتمل بر 14 ماده مي‌باشد. طبق ماده1، محور و اساس حمايت‌ها و اقدامات اجرايي موضوع اين آيين‌نامه ايجاد امنيت اجتماعي و اقتصادي و فراهم كردن زمينه‌ها و موجبات عادي‌سازي زندگي زنان و كودكان بي‌سرپرست مي‌باشد. در ماده2، بر شناسايي كودكان بي‌سرپرست از طريق هماهنگي با نيروي انتظامي و معرفي آنان به سازمان بهزيستي طي مراحل قانوني و از طريق مراجع قضايي تاكيد شده است.

از ديگر مصوبه‌هاي مجلس، اصلاح ماده 9 قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت مي‌باشد كه در تاريخ 15/7/75 به تصويب رسيد. همچنين اصلاح ماده 9 قانون نظام هماهنگ پرداخت كاركنان دولت مصوب 22/1/80 به اين نكته اشاره دارد كه مستخدمان زن شاغل و بازنشسته مشمول اين قانون كه متكفل فرزندان خود مي‌باشند.

 

در ماده 3، مشمولاني كه پس از دريافت كمك‌هاي بهزيستي به تشخيص مددكاران توانايي لازم جهت كسب درآمد و گذران زندگي عادي را به دست آورده‌اند از شمول اقدامات حمايتي خارج مي‌شوند.

در ماده4، به اقدامات حمايتي از زنان و كودكان بي‌سرپرست اشاره شده است كه شامل:

خدمات آموزشي و تربيتي

خدمات كاريابي و اشتغال

مددكاري، مشاوره و راهنمايي

در ماده 5، به پرداخت‌هاي غيرمستمر جهت فراهم آوردن امكانات رفاهي، اشتغال، ازدواج واشاره شده است.

در ماده 6 ميزان و مدت پرداخت‌هاي مستمر تعيين شده است كه در آن خانواده‌هاي دو نفر حداكثر 30 درصد حداقل مستمري ماهانه مشمولان قانون استخدام كشوري در هر سال، خانواده‌هاي سه نفره حداكثر 35درصد، خانواده‌هاي چهارنفره حداكثر 40درصد و خانواده‌هاي 5 نفره و بيشتر حداكثر 50درصد دريافت كنند.

در ماده 7، به ميزان پرداخت مستمري مشمولان سازمان بهزيستي و كميته امداد امام خميني (ره) به صورت يكسان و هماهنگ اشاره شده است.

مطابق ماده9، افراد و خانواده‌هايي كه توانايي لازم جهت زندگي متعارف را پيدا كرده‌اند، مجاز به استفاده از حمايت‌هاي اقتصادي و دريافت مستمري نيستند.

مجلس شوراي اسلامي در تاريخ 24/3/1377 قانون تشويق احداث و عرضه واحدهاي مسكوني استيجاري را به تصويب رساند كه در آن شرايط متقاضيان اجاره يا اجاره به شرط تمليك با حفظ اولويت براي متقاضيان جوان متأهل و افراد كم درآمد و زنان سرپرست خانوار لحاظ شده است.

در قانون بودجه سال 1381 كل كشور مصوب 22/10/1380 مجلس شوراي اسلامي نيز مبلغ چهار هزارو پانصد ميليارد ريال اعتبار براي اعطاي تسهيلات بانكي به طرح‌هاي سرمايه‌گذاري اشتغال‌زاي بخش‌هاي توليدي، خدماتي، بخش‌هاي خصوصي و تعاوني و خود اشتغالي با اولويت زنان سرپرست خانوار اختصاص يافته است.

در ماده 96 قانون برنامه چهارم توسعه، مصوب 11/6/1383 مجلس شوراي اسلامي نيز تأمين بيمه خاص (در قالب فعاليت‌هاي حمايتي) براي حمايت از زنان سرپرست خانوار و افراد بي‌سرپرست با اولويت‌ كودكان بي‌سرپرست در نظر گرفته شده است.

همچنين تهيه و تدوين طرح جامع توانمند سازي زنان خودسرپرست خانوار با همكاري ساير سازمان‌ها و نهادهاي ذي‌ربط و تشكل هاي غيردولتي و تصويب آن در هيات وزيران در شش ماهه نخست سال اول برنامه لحاظ شده است.

 

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

بررسی وضعیت اجتماعی و اقتصادی زنان سرپرست خانوار