سازمان های مربوط به فرزندخواندگی در فرانسه

سازمان فعالیت های بهداشتی و اجتماعی کودکان  مهمترین مرجعی است که در فرانسه به تحقیق و بررسی و معرفی این نهاد حقوقی مي‌پردازد، طبق قانون 15 آوریل 1943، پرونده های قبلی هم در این سازمان نگهداری مي‌گردد و کارشناسان این سازمان کاملاً مورد تایید دادگاه های فرانسه از جهت رسیدگی به مسأله فرزندخواندگی مي‌باشند. در کنار این سازمان دولتی، دولت فرانسه به آژانس های خصوصی نیز امکان فعالیت در زمینه تحقیق و بررسی و معرفی فرزندخواندگی را داده است. البته بر فعالیت های آژانس های خصوصی، سازمان فعالیت‌های بهداشتی و اجتماعی کودکان  نظارت مي‌کند. همچنین سازمان های کمک‌های مردمی، (امامی 1388، 6). در این گونه زمینه ها نقش فعالی دارند. در فرانسه نیز همانند آلمان، برای فرزندخواندگی دو مرحله جهت نگهداری طفل و نظارت بر رابطه فرزندخواندگی وجود دارد. با این تفاوت که در مرحله دوم طرفین فرزندخواندگی کاملاً معلوم مي‌شوند، طبق بند 3 ماده 348 قانون مدنی فرانسه، مدت اولیه 2 ماه و مدت آزمایشی 6 ماه مي‌باشد.(قانون شماره64-96، 1996).

2-3-3- بررسي فرزندخواندگي در حقوق آلمان

قانون 2 ژوئيه 1976 كه بعداً در سال 1989 اصلاح شد، قانون خاصي است كه مسائل مربوط به فرزندخواندگي را مطرح نموده است.

در آلمان هم، نظير ساير اعضاي خانواده «رومي ـ ژرمني»، دو شكل ساده و كامل از فرزندخواندگي وجود دارد. در فرزندخواندگي ساده رابطه فرزند از لحاظ ارث و نام و نام خانوادگي از پدر و مادر واقعي‌اش جدا نشده است. اما فرزندخواندگي كامل، جدايي كامل، غير از نسب، از پدر و مادر اصلي است، به عبارت ديگر والدين فرزندخواندگي، جاي پدر و مادر حقيقي را در ايفاي حقوق و تكاليف آنان به عهده مي‌گيرند.

امروزه مي‌توانيم عنوان نمائيم كه قبول يك كودك به عنوان فرزندخوانده، توسط يك خانواده، به سليقة قانون بستگي داشته و به موجب حكم دادگاه ايجاد مي‌شود، و اگر نسبت به قواعد آن بي‌احترامي شود، نه تنها دولت موجبات تحقق فرزندخواندگي را فراهم نمي‌‌سازد بلكه در صورت تخطي، با متخلفان برخورد ـ مدني، كيفري ـ مي‌كند.

فرزندخواندگي ساده در تمام خانوادة رومي ـ ژرمني، از لحاظ شرايط فرزندخواندگي‌ بسيار آسان تلقي مي‌شود. در آلمان، غير از سلامت رواني، مالي و تا حدودي جسمي، ملاك ديگري براي اولياء فرزندخواندگي از سوي قانونگذار معلوم نشده است، البته بايد همان روشهاي فرزندخواندگيِ كامل رعايت گردد و مي‌بايست دادگاهِ خانواده و سازمان‌هاي مربوطه، به آن در خصوص مورد رسيدگي و نهايتاً حكم قضايي درباره آن صادر نمايند.

فرزندخواندگي كامل، به دليل ويژگي‌هاي خاص خود، روند قضايي مشكلي را طي مي‌نمايد و دادگاه هم براي تحقق و احراز فرزندخواندگي كامل اصرار ويژه‌اي دارد.

در اين خصوص سن زوجين مي‌بايست حداقل 25 سال باشد، اما براي اشخاصي كه مي‌خواهند فرزند طبيعي خود يا همسرشان را كه حاصل از قرابت طبيعي مي‌باشد، به فرزندخواندگي قبول كنند اين سن تا 21 سالگي كاهش مي‌يابد.

قانون فرزندخواندگي آلمان مصوب 1989، تفاوت خاصي از لحاظ اختلاف سن بين والدين و كودك قائل نشده است.

هر فرد مجرد يا متأهل مي‌تواند طبق ضوابط و مقررات ، طفلي را به فرزندخواندگي قبول كند.   در قانون 1989، زمان خاصي براي زوجين كه متقاضي پذيرش فرزندخوانده هستند، وجود ندارد.   يك فرد مجرد تنها مي‌تواند فرزند طبيعي خود و يا فرزند محجور اقوامش را به فرزندخواندگي بپذيرد. همچنين فرزندخواندگي توسط يكي از زوجين، و نه هر دوي آنها، امري استثنايي است كه ممكن است در مورد فرزند طبيعي همسر يا فرزند محجور اقوام اتفاق بيفتد.

قانون مدني آلمان، صراحتاً منافع طفل را به عنوان اولويت اول متذكر شده است، به همين جهت فرزندخواندگي به رضايت فرزندخوانده نيز بستگي دارد، همچنين در مورد اطفال كمتر از 14 سال بايدرضايت امين يا قيم وي نيز احراز شود (مصفا 1383 ، 94).

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

تحولات قانون جديد فرزندخواندگي نسبت به قانون قديم در ايران