اهداف درمانی:

در کار با افراد یا خانواده های تمایز نایافته، به طور کلی دو هدف اصلی دنبال می شود:

1-کاهش اضطراب و رهایی از نشانه گان بیماری :بوئن به خانواده ها کمک می کند میزان فشار روانی خویش را کم کنند. دربرابراضطراب حاد بیشتر اعضای بدن می توانند خود را در زمان کوتاهی تطبیق دهند. ولی اضطراب  مزمن در دراز مدت به بیماری جسمانی وعاطفی ویا انحرافات اجتماعی تبدیل میگردد (کارلسون و اسپری.الولویس جی ترجمه نوابي نژاد, 1387).

2-افزایش سطح تمایز یافتگی فرد یا اعضای خانواده به منظور پاسخ کارآمدتر او در موقعیت ها به شدت عاطفی. برای این کاربایدبه اعضای خانواده اجازه داد تااین بینش رابه دست آورندکه می توانند مستقل زندگی کنندورفتارهایی که برای آنها مشکل ایجاد کرده، تغییرداده یا کاهش دهند. اضطراب یکی از اعضای خانواده می تواند به دیگراعضای خانواده منتقل گردد. درخانواده ای که یک فرد افسرده ومحزون باشد این حالت درجوخانواده تأثیر می گذارد (حسینی بیرجندی, 1381).

لازم است پیش از دستیابی به هدف دوم ابتدا به هدف اول دست یافت. کاهش نشانه گان رفتاری و اضطراب می تواند در زمان کوتاهی رخ دهد، اما ارتقای سطح تمایزیافتگی، یک فرآیند درازمدت است. در واقع، هدف اصلی، کمک به یک فرد یا اعضای خانواده به منظور حرکت به سمت سطح بالاتری از تمایزیافتگی است (کارلسون و اسپری.الولویس جی ترجمه نوابي نژاد, 1387).

فرآینددرمان:

برای بوئن درمان یک بسط منطقی بود.پیش ازاینکه بتوانید به  درون مشکلات خانواده  هجوم ببرید، باید بفهمید نظام های خانواده چگونه عمل می کنند. علاج آن این است که به عقب برگردید .والدینتان ،پدربزرگها،مادربزرگها،عموها,عمه ها را ملاقات کنید و بیامورزید چگونه با آنها کنار بیاید (نیکولز،مایکل و نیکولز، شوارتز، ریچارد.2006دهقانی, 1393).

ازآنجایی که تمایز یافتگی،نقش مهم واساسی درکاهش اضطراب مزمن فرد وبرخورداری ازیک زندگی سالم راداردوهمچنین باتوجه به این که شخصیت فردازلحاظ میزان تمایز یافتگی اش، درارتباط بااعضای خانواده شکل می گیرد، لذا این دوره نقش کلیدی درایجاد هویت شخص سالم وکاهش اضطراب مزمن فرد درآینده ایفا میکند. نات واسکورن[1](2004)وجود ارتباط معنی داری رابین سطوح پایین تمایز یافتگی وسطوح بالای اضطراب مزمن نشان دادند. ازطرفی با توجه به اینکه عدم تمایز یافتگی پایین درراستای ارتباطات فردبا سایرین به ویژه اعضای خانواده اصلی شکل می گیرد ، لذا باید ازروشی استفاده کردکه تمرکز اصلی آن برحوزه روابط پویای بین انسانها باشد وهمچنین امکان پرداختن عمیق به مسائل گذشته ویاحال افراد راداشته باشد (سلیمان نژاد, 1388).

روش متعارف بوئن برای خانواده درمانی عبارتند است از:

کار با سیستمی متشکل از دو فرد بزرگسال به علاوه خود فرد. حتی زمانی که بیمار معلوم، یکی از کودکان خانواده بود، بوئن از والدین می خواست که این موضوع را بپذیرد که مشکل اساسی در آن دو نفر است؛ یعنی، سیستم عاطفی خانواده و بیمار معلوم منبع مشکل آن ها به شمار نمی آید. در چنین موقعیتی امکان داشت بوئن هرگز کودک را نبیند.

درمان بوئنی در قالب چند مرحله روی می دهد. درمانگر نخست می کوشد سیستم عاطفی خانواده را در گذشته و حال از طریق یک مجموعه « مصاحبه ارزیابی» و «فنون اندازه گیری» مورد سنجش قرار دهد. در نهایت، اهداف درمانی برای تغییر سیستم عاطفی خانواده شامل کاهش اضطراب اعضا، کمک به آنها برای مثلث زدایی[2] از سیستم سه نفره و مهمتر از همه کمک به هر عضو خانواده برای افزایش تمایزیافتگی صورت می گیرد.

بوئن خود را در قالب پژوهشگری عینی می دید که هدفش کمک به افراد خانواده از طریق ارزیابی و درک شیوه های ارتباطی آن ها در درون خانواده بود.

[1] skowrn

[2] – detriangulate

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

اثر بخشی واقعیت درمانی در تمایز یافتگی وهموابستگی زوجین ناسازگار