سنتز نانو سيليكا به روش رسوب گذاري با كاربرد عوامل فعال كننده ي سطحي
مهديه محمدي*1 و حميد خرسند2

چكيده
نانو ذرات به دليل ويژگيهاي منحصر به فردي كه از خود بروز ميدهند، مورد توجه پژوهشگران قرار گرفتهاند. سيليكاي رسوبي تاثير قابل ملاحظهاي در تقويت ويژگي هاي استحكامي لاستيك دارد؛ همچنين، به عنوان پركننده در بتن بكار ميرود. البته، موارد كاربرد سيليكا در صنعت بسيار گسترده است. در اين پژوهش، از سيليكات سديم، اسيد سولفوريك، آب مقطر و همچنين، سديم دودسيل سولفات و پلي وينيل پيروليدون به عنوان سرفكتانت استفاده شده است. اثر غلظت اجزاي محلول و همچنين، اثر افزودن سرفكتانت بر اندازه، شكل و توزيع اندازهي ذرات بررسي شد و فراسنجهاي بهينه بدست آمد.
طبيعت اين ذرات به وسيلهي پراش پرتو ايكس و ريختشناسي و اندازهي ذرات به وسيلهي ميكروسكوپ الكتروني روبشي و عبوري مورد مطالعه جامع قرار گرفت. نتايج نشان ميدهن د كه افزايش غلظت سيليكات سديم با كاهش اندازهي ذرات همراه است. همچنين، با افزودن سديم دودسيل سولفات و پلي وينيل پيروليدون به عنوان سرفكتانت ميتوان به اندازهي ذرات در حد 15 نانو متر دست يافت.

واژههاي كليدي: سيليكا، نانو ذرات، رسوب گذاري، سديم دو دسيل سولفات، پلي وينيل پيروليدون.

دانشجوي كارشناسي ارشد دانشگاه صنعتي خواجه نصير طوسي، مهندسي مواد.
استاديار دانشگاه صنعتي خواجه نصير طوسي، دانشكدهي مكانيك، گروه مهندسي مواد.
m.mohammadi58@yahoo.com :نويسندهي مسئول مقاله -*
پيشگفتار
ذرات نانومتري به دليل ويژگيهاي منحصر به فردي كه در اين ابعاد از خود بروز ميدهند، مورد توجه پژوهشگران بسياري قرار گرفته و در سالهاي اخير تلاشهايي گسترده در توليد نانو ذرات مواد گوناگون انجام شده است. از جمله نانو ذرات توليد شده، اكسيد اينديم، اكسيد مس و اكسيد تيتانيم با توجه به ويژگيهاي حسگر گازي آنها، اكسيد بيسموت در الكتروليت پيل سوختي، نانو لولههاي كربني و …
ميباشند. از اين بين، نانو ذرات سيليكا كاربردهاي ويژهي مكانيكي، نوري، الكترونيكي و شيمي فيزيكي دارد. اين ذرات به عنوان كاتاليست، جاذب گاز، جاذب يونهاي سنگين فلزي، حمل كنندهي مواد معدني و نيمه رسانا بكار ميروند. نانو سيليكا ميتواند به عنوان پركننده براي تقويت ويژگيهاي استحكامي لاستيك و پليمرها بكار رود و همچنين، براي تقويت بتن استفاده شود. استفاده از نانو سيليس در سيمان، نه تنها به علت خاصيت پركنندگي منافذ باعث بهبود ساختار ميشود، بلكه واكنشهاي پوزولاني را فعال تر ميكند[1].
نانو ذرات سيليكا جزء نخستين نانو ذرات تهيه شده به وسيلهي بشر بوده است[2]. در سال 1940 نخستين گزارش تهيهي سيليكاي آمورف به روش رسوب گيري در حضور عوامل قليايي و در پي آن خنثيسازي با اسيد منتشر شد [3]. روي هم رفته، سيليكا از دو روش كلي فاز گازي و فاز مايع بدست ميآيد. سيليكاي ناشي از فاز گاز يا سيليكاي پيروژنيك بسيار خالص بوده و داراي خلوص بالاي 99 درصد ميباشد[4]. اين گونه سيليكا نسبت به گونههاي ديگر آن داراي قيمت بالاتر و فناوري توليد پيچيدهتري است [5]. سيليكاهاي ناشي از فرآيند در محيطهاي آبي شامل سيليكاي كلوئيدي، سيليكاي تهيه شده از فرآيند سل- ژل، امولسيوني و سيليكاي ناشي از فرآيند رسوب گذاري است. با توجه به شرايط توليد، سيليكاي بدست آمده ميتواند ساختار ژلگونه تا رسوبي با پراكندگي بالا داشته باشد.

طي فرآيند رسوبگذاري، ذرات سيليكا از راه تجمعذرات اوليه كه در محلول فوق اشباع هسته گذاريشدهاند، تشكيل ميشوند[6-8]. بنابراين، اندازه و توزيع ذرات با تغيير غلظت مواد واكنش دهنده كه بر روي هستهگذاري ذرات اوليه تاثير گذاشته، تغيير ميكند. سرفكتانت بيشتر براي كنترل اندازه و يكنواختي ذرات در فرآيند رسوبگذاري بكار ميرود[9- 11]. يكنواختي در اندازهي ذرات از فعل و انفعال مولكولي با سرفكتانت ناشي ميشود[10،9]. استفاده از عاملهاي فعال كنندهي سطحي، توليد ذرات نانومتري سيليكا را با پراكندگي بالا (كاهش كلوخه اي شدن) امكان پذير ميسازد.
در اين پژوهش از روش رسوبگذاري براي توليد نانو سيليكا استفاده شد و ابتدا مطالعات لازم براي تعيين دماي مناسب، نوع مواد اوليه و روش انجام واكنش صورت گرفت. عوامل گوناگوني بر ويژگيهاي نهايي محصول تاثير گذار هستند كه در اين پژوهش افزون بر بررسي غلظت مواد واكنش دهنده، افزودن دو سرفكتانت گوناگون سديم دودسيل سولفات و پلي وينيل پيروليدون در سنتز نانو ذرات سيليكا و همچنين، مقايسهي تاثيرگذاري دو سرفكتانت بر ويژگي محصول نهايي بررسي شد [12- 14]، [18].

مواد شيميايي و روش آزمايش
بمنظور تهيهي سيليكا، از سيليكات سديم (آب شيشه) در غلظتهاي گوناگون و اسيد سولفوريك با جرم مولي g/mol 086/98 و دانسيتهي 3g/cm 84/1 به عنوان عامل رسوبگذاري استفاده گرديد. همچنين، در اين پژوهش سرفكتانتهاي گوناگون (جدول1) در آزمايشهاي جداگانه بكارگرفته شد. دستگاههاي راكتور شيشهاي دو جداره ( شكل 1)، دستگاه همزن مكانيكي، سانتريفيوژ، اولتراسوند، طيف سنج اشعهي ايكس مدل فيليپس PW1800، ميكروسكوپ الكتروني روبشي (FE-SEM) مدل Hitachi S4160 و ميكروسكوپ الكتروني عبوري

(TEM) مدلCarl Ziesse EM 900 در فرآيند پژوهش بكار گرفته شد.
محلول سيليكات سديم در غلظت هاي گوناگون و اسيد سولفوريك 20 درصد با نسبت حجمي برابر براي انجام آزمايش تهيه شد. با توجه به مطالعات انجام گرفته، غلظت اسيد سولفوريك تاثيري مشخص بر اندازه و شكل ذرات سيليكاي توليد شده ندارد[11،12] و به همين دليل، در اين پژوهش از تغيير غلظت اسيد سولفوريك صرف نظر شده و دماي محفظهي واكنش در 80 درجهي سلسيوس تنظيم گرديد.
محلول سيليكات سديم به وسيلهي يك پمپ به محيط واكنش تزريق و همزمان با آن اسيد به محفظه اضافه شد. مواد داخل محفظه در مدت 15 دقيقه، به وسيلهي همزن مكانيكي با سرعت rpm 1050 هموژن گرديدند. در آزمايشهاي جداگانهاي از سرفكتانتهاي گوناگون استفاده شد. دوغاب سفيد رنگ بدست آمده از واكنش، با استفاده از سانتريفيوژ و اولتراسوند شستشو داده شد. هنگامي كه دوغاب بدست آمده درون ظرف سانتريفيوژ ريخته ميشود، سفيد رنگ و كدر است و ذرات معلق در آن مشاهده ميشود. محلول تخليه شده از راكتور به مدت 10 دقيقه و با سرعت 2000 دور بر دقيقه تحت عمليات سانتريفيوژ قرار ميگيرد. به اين ترتيب، رسوب در ته ظرف ته نشين ميشود و مايع نسبتا شفافي روي رسوب ته نشين شده باقي ميماند. مايع شفاف روي رسوب را خالي كرده و روي آن آب مقطر ريخته. ظرف مورد نظر در دستگاه اولتراسونيك به مدت 10 دقيقه قرار گرفت تا ذرات رسوب كرده دوباره در ظرف پخش شوند. سپس ظرف حاوي محلول بار ديگر در دستگاه سانتريفيوژ قرار داده شد. اين عمليات تا 3 مرتبه با آب مقطر و 2 مرتبه با اتانول 96 درجه تكرار شد و محلول شستشو داده شده در كوره با 105 درجهي سلسيوس به مدت 40 دقيقه خشك گرديد. همان گونه كه ميدانيم استفاده از روشهاي مرسوم ( استفاده از صافي ) براي سيستمهاي نانومتري مناسب نيست زيرا صافي ذرات نانومتري را از خود عبور ميدهد.
تاثير غلظت سيليكات سديم، افزودن سرفكتانت برنمونههاي سيليكاي رسوبي بدست آمده، مورد مطالعهقرارگرفت و شرايط بهينه با استفاده از نتايج آزمايشها تعيين گرديد.

ويژگيهاي فيزيكي شيميايي سيليكاهاي بدست آمده
بمنظور بررسي دقيق نانو ذرات سيليكاي توليد شده آزمايشهاي فيزيكي و شيميايي گوناگون (ميكروسكوپ الكتروني روبشي و عبوري و همچنين، پرتو الكتروني ايكس) در مورد آنها انجام گرفت و مطالعات ريختشناسي و ريز ساختار بمنظور تعيين اندازه، پراكندگي و شكل ذرات انجام گرفت. اندازهي ذرات توليدي با تقريب خوبي به وسيلهي ميكروسكوپ الكتروني روبشي قابل اندازه گيري است.
براي بررسي توزيع اندازهي ذرات در هر نمونه، قطر حدود 50 ذره اندازهگيري شد. از آنجا كه ذرات توليد شده ممكن است كاملا كروي نباشند، براي هر نمونه دو قطر عمود بر هم اندازهگيري و ميانگينگيري شد.
ذرات هر نمونه در گروههايي با محدوده و اندازهي nm5 طبقه بندي و درصد ذرات موجود در هر دسته محاسبه شدند. به اين ترتيب نمودار ستوني توزيع اندازهي ذرات قابل رسم است. براي رسم منحني توزيع اندازهي ذرات، نقطهي وسط هر بازه به عنوان نمايندهي آن بازه در نظر گرفته و درصد ذرات موجود در آن دسته به نقطهي وسط بازه نسبت داده شده است.

نتايج و بحث
مطالعات انجام شده بر نانو سيليكاهاي بدست آمده در سيستم رسوبي براي رسيدن به شرايط بهينه با بهترين ويژگيهاي فيزيكي شيميايي است. سيليكا با خنثي سازي سيليكات سديم با اسيد سولفوريك طي واكنش زير بدست ميآيد.

Na2SiO3 +H2SO4→ SiO2·H2O + Na2SO4
يكي از ويژگيه اي برجستهي نانو ذرات نسبت سطح به حجم بالاي آنهاست. اين موضوع باعث وجود انرژي سطحي بالا در سيستم ميشود. طبيعتاً فرايندهاي خود به خودي در راستاي كاهش انرژي كل سيستم به جريان ميافتند. اين فرايندها شامل آگلومراسيون و به هم پيوستن نانو ذرات ميباشند به گونهاي كه در نهايت مساحت سطوح آزاد كاهش يابد. به همين دليل سيليكاي رسوبي بدست آمده به صورت كلوخهاي است.

تاثير غلظت سيليكات سديم
شكل 2 تاثير غلظت سيليكات سديم بر اندازهي ذرات سيليكاي رسوبي با اسيد سولفوريك 20 درصد را نشان ميدهد. نتايج مبتني بر اين است كه غلظت سيليكات سديم تاثير زيادي بر اندازهي ذرات توليد شده دارد.
نتايج بدست آمده از مقايسهي توزيع ميانگين اندازهي ذرات در شكل 3 آمده است. همانگونه كه انتظار ميرفت، با افزايش غلظت سيليكات سديم كاهش اندازهي ذرات و همچنين، باريك شدن توزيع اندازهي ذرات را خواهيم داشت. نمودارهاي توزيع از راست به چپ مربوط به غلظتهاي 25 ، 33 و 37 درصد وزني است. با افزايش غلظت سيليكات سديم از 25 درصد وزني تا 37 درصد وزني اندازهي ذرات سيليكا از 70 تا 25 نانومتر كاهش مييابد.
تغيير در اندازهي ذرات به تغيير در سرعت هسته گذاري ذرات سيليكا توليد شده، نسبت داده ميشود[14]. افزايش غلظت سيليكات سديم منجر به افزايش سرعت هسته گذاري ذرات سيليكا و در نتيجه افزايش ذرات ريز ميشود. البته، سرعت رشد ذرات سيليكاي موجود نيز به دليل پيشرفت واكنش در جهت رفت مي بايست افزايش يابد، ولي به دليل سرعت هسته گذاري بالا، تعداد زيادي هسته تشكيل ميشوند كه اين هستهها در مقايسه با تعداد كمتر هسته تحت شرايط يكسان، شانس كمتري براي رشد خواهند داشت. در نتيجه، با توجه به تصاوير در غلظتهاي مورد
آزمايش، افزايش سرعت هسته گذاري بيشتر ازافزايش سرعت رشد ذرات ميباشد و با افزايش غلظتسيليكات سديم، كاهش اندازهي ذرات مشاهده ميشود.

تاثير افزودن سرفكتانت
سرفكتانتها يا عوامل فعالكنندهي سطحي، از مهمترين پيش مادههاي مورد استفاده در فرآيند رسوبگذاري ميباشند. سرفكتانتها با فرمول عموميCnH2n+1X ، مولكولهايي هستند كه توانايي انحلال در دو فاز آلي و آب را دارند، به گونهاي كه وقتي در داخل مخلوطي از آب و فاز آلي قرار ميگيرند، به سطح تماس دو فاز مهاجرت ميكنند و به صورت تك لايهاي در سطح تماس دو فاز قرار ميگيرند و به اين ترتيب كشش سطحي بين دو فاز را كاهش ميدهند. اين مولكولها داراي يك سر آب دوست (قطبي، X ) و يك دنبالهي آب گريز (زنجيره هيدروكربني CnH2n+1) ميباشند. به گونهاي كه سرآبدوست آنها در فاز آب و دنبالهي آبگريز در فاز آلي قرار ميگيرند.
فعل و انفعال يوني بين بارهاي منفي و مثبت، زنجيري از سرفكتانت پيرامون نانو سيليكا تشكيل مي دهد كه از كلوخه شدن ذرات جلوگيري ميكند [15].

تاثير افزودن سديم دو دسيل سولفات (SDS) با توجه به مطالعات انجام شده، غلظت 2/. درصد وزني براي افزودن سرفكتانت به محلول مورد نظر در نظر گرفته شد [14]، [16- 18]. شكل 5 تاثير افزودن
Wt. 2/0 درصد سديم دو دسيل سولفات را در سيليكات سديم 37 درصد و اسيد سولفوريك 20 درصد بر اندازهي ذرات نشان ميدهد. مشهود است كه افزودن سديم دو دسيل سولفات تاثيري قابل ملاحظه بر كاهش اندازهي ذرات سيليكاي توليد شده و افزايش پراكندگي ذرات دارد. براي مثال، در سيليكات سديم 37 درصد و اسيد سولفويك 20 درصد، با افزايش SDS، اندازهي ذرات از 25 تا 15 نانومتر كاهش مييابد.

تاثير افزودن پلي وينيل پيروليدون (PVP)
تاثير افزودن 2/0 درصد وزني پلي وينيل پيروليدون بر اندازهي ذرات سيليكاي رسوبگذاري شده در سيليكات سديم37 درصد و اسيد سولفوريك 20 درصد در شكل 6 نشان داده شده است. مشهود است كه افزودن 2/0 درصد وزني پلي وينيل پيروليدون تاثيري مشخص بر كاهش كلوخهاي شدن و كاهش اندازهي ذرات سيليكاي رسوبگذاري شده ندارد. بنظر ميرسد كه مقدار سرفكتانت افزوده شده بيشتر از مقدار بهينه است.
با توجه به تصاوير 5 و 6 ميتوان گفت افزودن Wt. 2/0 درصد SDS به عنوان سرفكتانت در كاهش اندازهي ذرات و همچنين، كاهش كلوخهاي شدن موثرتر از افزودن Wt. 2 /0 درصدPVP است.گفتني است بدون سرفكتانت، جوانههاي سيليكا كه در محلول تشكيل ميشوند، به يكديگر ميپيوندند و تودههاي متراكم بوجود ميآورند كه خود باعث رشدهاي چندگانه ميشود، ولي مولكولهاي سرفكتانت با پوشش دادن سطوح جوانه، انرژي سطحي را كاهش ميدهند. در نتيجه، واحدهاي سازنده در حضور سرفكتانت، نانو ذراتي با سطوح پايدار شده با يك پوشش آلي هستند كه مانع كلوخه اي شدن ميشوند.
ساز و كارهاي گوناگوني هنگام افزودن سرفكتانت به مواد واكنش دهنده فعال ميشوند كه از آن جمله، ايجاد موانع نفوذي در مقابل رشد ذرات و مسدود كردن عوامل رشد سطحي ميباشند. تفاوت انر ژي پيوند سرفكتانت با مادهي واكنش دهنده و مادهي واكنش دهنده با ماده واكنش دهنده نيز عاملي ديگر بر تاثير سرفكتانت بر ذرهي توليد شده ميباشد. با توجه به اين مطلب، عملكرد سرفكتانتهاي گوناگون با يكديگر متفاوت است. بر اساس نتايج بدست آمده از تصاوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي نمونههاي تهيه شده، حضور Wt. 2/0 درصد سرفكتانت SDS در مقايسه با Wt. 2/0 درصد PVP ، عملكرد بهتري داشته است[14]. البته، ذكر اين نكته لازم است كه اثر گذاري سرفكتانت بستگي به مقدار آن نيز دارد و اگر بيشتر از مقدار بهينه باشد، ميتواند باعث كلوخهتر شدن ذرات شود و اثر منفي داشته باشد.
ويژگيهاي سيليكاي توليد شده
سيليكاي توليد شده در شرايط بهينه (سيليكاتسديم 37 درصد و اسيد سولفوريك 20 درصد) مورد آزمايشهاي پرتو الكتروني ايكس و ميكروسكوپ الكتروني عبوري قرار گرفت. شكل 7 آناليزXRD از سيليكاي توليد شده را نشان ميدهد.
همان گونه كه انتظار ميرفت، پيك مشخصي در نمونه مشاهده نميشود [14], [21،20]. به اين ترتيب، ميتوان گفت كه نمونه ي تهيه شده حاوي ذرات آمورف بوده است.
تصوير ميكروسكوپ الكتروني عبوري از نمونهي تهيه شده در سيليكات سديم 37 درصد و اسيد سولفوريك 20 درصد بدون حضور سرفكتانت در شكل 8 ديده ميشود. ساختار كروي شكل ذرات و يكنواختي اندازهي آنها قابل مشاهده است. اندازهي ذرات در حدود 25 نانومتر ميباشد.

نتيجه گيري
نتايج بدست آمده از اين پژوهش نشان ميدهند كه امكان تهيهي نانو سيليكاي رسوبي با كنترل شرايط واكنش و با استفاده از مواد اوليهي صنعتي وجود دارد. سيليكاي رسوبي توليد شده ميتواند در كاربردهاي گوناگون از قبيل كاتاليست، جاذب گاز، جاذب يونهاي سنگين فلزي، حمل كنندهي مواد معدني، نيمه رسانا و همچنين، به عنوان فيلر در تقويت لاستيك استفاده شود. نتايج بدست آمده از اين پژوهش به شرح زير ميباشند:
با افزايش غلظت سيليكات سديم از 25 تا 37 درصد وزني، اندازهي ذرات سيليكاي رسوبي از 70 نانومتر تا 25 نانومتر كاهش مييابد.
اندازهي ذرات 15 نانومتر در سيليكات سديم 37 درصد، اسيد سولفوريك 20 درصد و افزودن Wt. 2 /0 درصد سديم دو دسيل سولفات بدست آمد.
سيليكاي رسوبي توليد شدهي آمورف، كروي شكل با توزيع اندازهي ذرات باريك ميباشد.

افزودن Wt. 2/ درصد سديم دودسيل سولفات تاثيري بيشتر از افزودن Wt. 2/ درصد پلي وينيل پيروليدون در كاهش اندازهي ذرات سيليكاي رسوبي توليد شده دارد.

تشكر و قدر داني
از همكاري صميمانهي جناب آقايان رسولي و مهاليكه در فراهم آوردن شرايط انجام اين پژوهش، زحمات زيادي را متقبل شده اند، سپاسگزاري ميشود.

H. Yamauchi., T. Ishikawa., and S. Kondo., Surface characterization of ultramicro spherical particles of silica prepared by w/o microemulsion method, j. Colloids and Surfaces 37 (1987) 71–80.
H. Giesche., Synthesis of Monodispersed Silica Powders II.
Controlled Growth Reaction and Continuous Production Process, European Ceramic Society, Vol.14 (1994) 205-214.
X. Yan., S. Han., W. Hou., X. Yu., C. Zeng., X. Zhao., and H. Che., Synthesis of highly ordered mesoporous silica using cationic trimeric surfactant as structuredirecting agent, Colloids and Surfaces A : Physicochem. Eng. Aspects, Vol. 303 (2007) 219–225.
M.M. Hessien., M.M. Rashad., R.R. Zaky., E.A. Abdel-Aal., K.A. El-Barawy., Controlling the synthesis conditions for silica nanosphere from semi-burned rice straw, Materials Science and Engineering B, Vol. 162 (2009) 14–21
-51 X. Ma., N. H. Lee., H. J. Oh., J. W. Kim., C. Rhee., K. S. Park., and S. Kim., Surface modification and characterization of highly dispersed silica Nano particles by a cationic surfactant, Colloids and Surfaces A :Physicochem. Eng. Aspects, Vol. 358, (2010) 172–176.
-61 T. H. Liou., Preparation and characterization of nano-structured silica from rice husk, Materials Science and Engineering A, Vol. 364 (2004) 313–323 17- W. Wang., B. Gu., and L. Liang., Effect of anionic surfactants on synthesis and selfassembly of silica colloidal nano particles, Colloid and Interface Science Vol.313 (2007),169–173.
18- J. Zhang., M. Liu., A. Zhang., K. Lin., C. Song., and X. Guo., Facile synthesis of mesoporous silica nanoparticles with controlled morphologie using water–acetone media, Solid State sciences, Vol.12 (2010), 267–273.
منابع
1 -B. Wan J.O., C. H. Kim., G. H. Tae., and J.B. Park., Characteristics of cement mortar with nano-SiO2 particles, , Construction and Building Materials, Vol. 21 ( 2007), 13511355 .
S. Zhou., L. Wu., J. Sun., and W. Shen., The change of the properties of acrylicbased polyurethane via addition of
nanosilica. Prog. Org. Coat., Vol. 45(2002), 33-42.
Kirk-Othmer., Encyclopedia of Chemical Technology. 21(1978), 350-450. 4- A. L. Peter., Pigment handbook. WileyInterscience, (1988), 200-240.
T. Jesionowski., Characterization of silicas precipitated from solution of sodium metasilicate and hydrochloric acid in emulsion medium. Polym. Technol.,
Vol.127 (2002), 56-65.
G.H. Bogush., M.A. Tracy., and C.F. Zukoski., Preparation of monodisperse silica particles: Control of size and mass fraction, Journal of Non-Crystalline Solids, Vol. 104 (1988) 95–106.
G.H. Bogush., and C.F. Zukoski., Studies of the Kinetics of Precipitation of Uniform Silica Particles through the Hydrolysis and Condensation of Silicon Alkoxides J. Colloid Interface Sci., Vol.142 (1991)1–18.
G.H. Bogush., and C.F. Zukoski., Uniform Silica Particle Precipitation: An Aggregative Growth Model, J. Colloid Interface Sci., Vol.142 (1991) 19–34.
F. J. Arriagada., and K. Osseo-Asare., Synthesis of Nanometer-Sized Silica by Controlled Hydrolysis in Reverse Micellar Systems,The Colloid Chemistry of Silica, (1994) 113–128.
K.F. Osseo-Asare., Effect of electrolyte additives on sol-precipitated nano silica particles, J. Colloids and Surfaces 50 (1990) 321–339.
pure silica from rice hull ash, Bioresource Technology, Vol. 73 (2000) 257-262.
21- V.P. Della., I. Kuhn., and D. Hotza., Rice husk ash as an alternate source for active silica production, Materials Letters, Vol. 57 (2002) 818–821.
پيوستها

L. R. Dai., T. W. Wang., L.T. Bu., and G. Chen., Mixed surfactant templating route for mesoporous silica, Colloids and Surfaces A: Physicochemical and Engineering
Aspects, Vol.181 (2001), 151–157.
U. Kalapathy., A. Proctor., and J. Shultz., A simple method for production of

شكل 1- راكتور دو جدارهي تهيه نانو سيليكا.

c)
c)

b)
a)

c)

c)

b)

a)

شكل 2- تصوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي نانو سيليكاي تهيه شده در اسيد سولفوريك درصد20 وسيليكات سديم a) درصد25 ،b) درصد33 و c) درصد37
a

شكل 3- نمودار توزيع ذرات در غلظت هاي گوناگون سيليكات سديم(از راست به چپ 33،25 و 37 درصد وزني)

شكل4- آرايش مولكول هاي سرفكتانت در محلول[15].

شكل 5- تصوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي سيليكاي رسوبي با افزودن Wt. درصد 2/0 سديم دو دسيل سولفات

شكل 6- تصوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي سيليكاي رسوبي با افزودن Wt. درصد 2/0 پلي وينيل پيروليدون

شكل7-تصوير آناليز XRD از سيليكاي رسوبي در سيليكات سيديم درصد37، اسيد سولفوريك درصد20

شكل 8- تصوير ميكروسكوپ الكتروني عبوري از سيليكاي رسوبي درسيليكات سديم درصد37 و اسيد سولفوريك درصد20

جدول 1- سرفكتانت هاي مورد استفاده در تهيه نانو سيليكا



قیمت: تومان


پاسخ دهید